همایون خرم، آهنگساز و نوازنده برجسته ویلون ایرانی و آخرین بازمانده و یکی از سرآمدترین شاگردان ابوالحسن صبا، موسیقیدان نام آور معاصر ایرانی، دیشب (۲۸ دی ۱۳۹۱) در سن ۸۲ سالگی در تهران درگذشت.

همایون خرم برخی از خاطره انگیزترین نغمه‌ها را از خود به یادگار گذاشت. شمار ساخته های او تا هشتصد اثر روایت شده که بسیاری از آنها، از جاودانه ترین و محبوبترین قطعات تاریخ موسیقی ایرانی شدند و در خاطرات مردم ایران جای گرفتند. او همچنین نوازنده ای صاحب سبک و از نسلی بود که به ساز غربی ویلون هویتی ایرانی بخشیدند. نام همایون خرم در کنار علی تجویدی، پرویز یاحقی، حبیب الله بدیعی و اسدالله ملک به عنوان پرآوازه ترین تکنوازان ویلون ایران که هر یک سبک خاص خود را داشتند ثبت شده است. هر پنج نوازنده، شاگردان ابوالحسن صبا بودند و همایون خرم آخرین بازمانده شان بود.

با راه اندازی برنامه گلها که به مدت بیست سال، دوران اوج موسیقی ایرانی را رقم زد، همایون خرم رهبری یکی از ارکسترهای این برنامه را عهده دار شد، نخستین ترانه ای که برای این برنامه ساخت، رسوای زمانه بود با شعر بهادر یگانه و صدای الهه و از جمله مشهورترین ساخته های همایون خرم در گلها، ترانه سرگشته (تو ای پری کجایی) بود با شعر هوشنگ ابتهاج و صدای حسین قوامی. همایون خرم در کنار آهنگسازی و نوازندگی و رهبری ارکستر،‌ استاد دوره عالی نوازندگی ویلون در هنرستان و هنرکده موسیقی ملی و عضو شورای عالی موسیقی هم بود که مرجع رسمی بررسی آثار موسیقی برای صدور مجوز پخش بود. اما با وجود چنین مسئولیتهایی و با اینکه از پرکارترین آهنگسازان تاریخ موسیقی ایرانی بود، هیچگاه موسیقی را مایه اصلی امرار معاش نکرد و حرفه اصلی اش همیشه مهندسی برق بود. در عالم موسیقی هم همیشه عنوان مهندس در کنار نامش ذکر می شد. می گفت که دلیل پرهیزش از اینکه موسیقی را حرفه اصلی کند آن است که می خواهد استغنای خود را حفظ کند و هنرش به دریوزگی نیفتد.